اخبار مهم:
چهارشنبه ۰۱ آذر ۱۳۹۶   ۱۴:۰۹
ارتباط با اعضای شورا
آخرین اخبار
رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس گفت: به زودی برای حل و رفع مشکلاتی که برای برنامه تلویزیونی «ثریا» ایجاد شده است، جلسه و دیداری با رئیس سازمان صداوسیما خواهیم...
معاونت صدای رسانه ملی با هدف پاسخ به نیاز مخاطبان در حوزه رسانه های نوین و فن آوری‌های جدید، اپلیکیشن (برنامه کاربردی) تلفن همراه خود را با عنوان ایرانصدا...
اولین نشست هم اندیشی اساتید حوزه فرهنگ ، ارتباطات و رسانه با دکتر محمد حسین صوفی دبیر شورا و با هدف بهره گیری از نظرات و دیدگاه های کارشناسان و اساتید...
مرکز بسیج سازمان صدا و سیما با همکاری سازمان سینمایی و هنرهای نمایشی دفاع مقدس نقش اقوام را در هشت سال دفاع مقدس با ساختارهای مختلف به نمایش می گذارد.
علي بخشي‌زاده مدير جديد شبکه پويا ، اعلام کرد اين شبکه به زودي به شبکه رسمي کودک تلويزيون با چند کانال تبديل مي‌شود .
یک ساعت داستان تکراری، یک ساعت سوهان روح، یک ساعت داستان دزدی؛ همه‌ی سهم مردم از سریال‌های نمایشی رسانه‌ی ملی در ماه محرم

گروه فرهنگی– رجانیوز: «ما کارهای الف‌ویژه را تا ده سال آینده پیش‌بینی کرده‌ایم. از زمانی که بنده به معاونت سیما آمدم، یک برنامه‌ی دوساله را طراحی کردم که باید «مختارنامه» و «کلاه پهلوی» آماده‌ی پخش می‌شد. الان به برنامه‌ی دوم رسیده‌ایم که مربوط به سه سال آینده و تا پایان سال ۹۴ است.» (علی دارابی، 31 فروردین 1392، گفتگو با روزنامه‌ی جام‌جم)

به گزارش رجانیوز، این بخشی از اظهارات «علی دارابی» معاون سیمای رسانه‌ی ملی در توضیح سیاست‌های بلندمدت صداوسیما در حوزه‌ی برنامه‌های نمایشی‌ست. سیاست‌های بلندمدتی که البته از حوالی سال 90 معاون سیما بارها و بارها در مورد آن خبر داده است و هر بار، از تعیین کنداکتور سریال‌های مناسبتی تا دو یا چند سال آینده گفته و افزوده است که دیگر شاهد اتفاقات دقیقه‌ نودی در حوزه‌ی سریال‌های نوروز و محرم و ماه مبارک رمضان نخواهیم بود.
 
اما ماجرا وقتی جالب‌ می‌شود که ویترین سریال‌های نمایشی محرم 92 از تناقض عجیبی میان این همه سیاست بلندمدت و ده‌ساله‌ی مدیران سیما با خالی بودن آنتن تلویزیون از سریال‌های ویژه‌ی ماه محرم حکایت دارد. تا جایی که امسال در ماه محرم، تنها سریال اختصاصی تولید شده برای این ایام -«زمانی برای عاشقی»- از هفتمین شب محرم به آنتن رسید و سریال‌های دیگر یا مثل «بچه‌های نسبتاً بد» هیچ ارتباطی با ایام محرم نداشتند و صرفاً پخش آن از پیش از محرم تا دهه‌ی اول ادامه یافته بود و یا اینکه مانند سریال عجیب و غریب «خرده‌ستمگران» بعد از سال‌ها خاک خوردن و احتمالاً توقیف در آرشیو، نوبت پخش به آنها رسیده بود.
 
به عبارت بهتر، مدیران رسانه‌ی ملی در حالی صحبت از سیاست‌های ده ساله می‌کنند که بعد از سه سال از آغاز به کار خود، هنوز نمی‌توانند برای ایام ماه محرم برنامه‌ریزی کنند و سریال‌های مناسب با این ایام را روی آنتن بفرستند؛ چنانکه تنها سریال تولید شده از میان 21 شبکه‌ی سراسری رسانه‌ی ملی، از روز هفتم محرم به پخش می‌رسد!
 
بدتر آنکه همان چند سریال پخش شده در ایام محرم هم، یا مانند «زمانی برای عاشقی» از فرط تکراری بودن داستان، حداقل توانائی لازم برای ارتباط با مردم را هم نداشتند و یا آنکه مانند «خرده ستمگران» به حدی تلخ و کند بودند که حقیقتاً تحمل آنها، اعصابی آهنین نیاز داشت.
 
به طور مثال، «زمانی برای عاشقی» محصول دیگری از کمپانی تولید سریال ویژه‌ی محرم «علی اکبر محلوجیان» است که با دست‌آویز قرار دادن زندگی یک حاجی بازاری مرد سالار سنتی  در دوران تمام شده‌ی این ارزش‌ها، سعی می‌کند یک قصه‌ی صدها بار گفته شده که شخص خود «محلوجیان» تا به حال چندین بار این قصه را در سریال‌های «پدرسالار»، «فرات»، «یک تکه زمین»، «مثل هیچ‌کس» (داداشی) و ... برای مخاطبان نگون‌بخت رسانه‌ی ملی بازگو کرده است، دوباره تعریف کند!
 
 
یک بار دیگر خاطرات خود را مرور کنید؛ تا به حال چندین سریال با داستانی در این حوالی دیده‌اید: ماجرای حاجی بازاری مرد سالار سنتی را که با فرزندان خود اختلاف دارد و ایضاً، فردی بدقلق در کمین زندگی‌اش نشسته و می‌خواهد به خاطر یک اختلاف قدیمی زندگی او را نابود کند و ناگهان در میانه‌ی سریال فردی از اقوام این حاجی متدین بازاری به کما می‌رود و در نهایت چند سکانس از توسل به ائمه را می‌بینیم و شفا گرفتن و قس علی هذا...
 
چرا مخاطبان رسانه‌ی ملی باید در ایام محرم، هر سال شاهد این قصه‌ی تکراری به اسم سریال مذهبی باشند؟ آن هم در حالی که نویسنده‌ی تمام این سریال‌ها یک نفر به نام «علی‌اکبر محلوجیان» بیشتر نیست؟ و جالب آنکه هیچ یک از سریال‌های اخیر این نویسنده با این موضوع، در جذب مخاطب موفق نبوده است. پس این همه اصرار برای تولید سریال تکراری با این موضوع نخ‌نما شده‌ی غیرجذاب، چه معنایی دارد جز اینکه صداوسیمای عریض و طویل با حدود 50 هزار کارمند رسمی و غیررسمی و بیش از صد شبکه‌ی رادیویی و تلویزیونی که هر روز هم بیشتر می‌شود، توان تولید حتی سالی یک فیلمنامه‌ی مذهبی مناسب ایام محرم را ندارد؟‌
 
اما «زمانی برای عاشقی» با تمام این اوصاف، نسبت به سریال عجیب و غریب «خرده‌ستمگران» که در تلخی و سیاهی با فیلم‌های «جعفر پناهی» و در کندی ریتم با فیلم‌های «سهراب شهیدثالث» رقابت سنگینی داشت، حقیقتاً سریال آبرومندی بود. سریالی که با توجه به بازی «مرحوم احمد آقالو» (که در سال 87 درگذشت) و نیز تیتراژ پایانی، تولید سال 87 بوده و احتمالاً طی این سال‌ها به دلیل تلخی و سیاهی بیش از حد، اجازه‌ی پخش نداشته است.
 
 
اپیزودهای این سریال یأس‌آلود و غیرقابل تحمل، گاهاً چنان سیاه و بی‌مفهوم –و معمولاً با مرگ یکی از کاراکترها- به پایان می‌رسید که مخاطب نگون‌بخت که به خود زحمت تحمل یک ساعته‌ی این سریال را داده بود، بعد از نمایش تیتراژ پایانی، مبهوت از آنچه دیده، بر جای می‌ماند؛ بدون آنکه کوچکترین مضمون یا پیامی از این سریال به مخاطب منتقل شده باشد!
 
این در حالی است که تا به حال «علی دارابی» در چندین نوبت و طی چند بخشنامه و دستورالعمل از مدیرانش خواسته تا سریال تلخ تولید نکنند، اما هر بار اوضاع‌ وخیم‌تر از قبل می‌شود؛ تا حدی که سریال تلخ و یأس‌آلودی همچون «خرده ستمگران» بعد از گذشت چند سال از تولیدش، از آرشیو خارج شده و روی آنتن می‌رود!
 
سومین و آخرین سریالی هم که در ایام محرم روی آنتن شبکه‌ی یک رفت، سریال «بچه‌های نسبتاً بد» بود که پخش آن از پیش از محرم آغاز شد و هنوز هم البته ادامه دارد. جالب آنکه «بچه‌های نسبتاً بد» برای پخش در ماه مبارک رمضان تولید شده و وقایع آن در ماه مبارک رمضان رخ می‏دهد، اما مسئولان رسانه‏ی ملی در یک اتفاق عجیب، این سریال را برای پخش در ماه محرم انتخاب کردند.
 
 
فارغ از این مناسبت رمضانی، «بچه‌های نسبتاً بد» از آن دست سریال‌هایی است که سی و اندی قسمت، سبک زندگی نادرست و آغشته به گناه چند دزد و خلاف‌کار را نشان می‌دهد تا در چند قسمت پایانی به مخاطب تفهیم کند که این افراد سرنوشت تلخی دارند. غافل از آنکه رسانه‌ی ملی مدت‌هاست به بهانه‌ی نقد، فقط در حال نمایش سبک زندگی خلافکارها و دزدها و اختلاس‌گرهاست و در مقابل، نمی‌تواند تصویری از سبک زندگی درست و مطلوب به تصویر بکشد.
 
سهم پخش چنین سریال‌هایی از آنتن رسانه‌ی ملی که فقط قرار است «ناحسابی‌ها» را نقد کنند، به حدی رسیده است که افرادی همچون «مرضیه برومند» در گفتگو با رسانه‌ها از «نداشتن پرسوناژ آدم حسابی در سریال‌های تلویزیون» انتقاد می‌کنند و می‌گویند: «ما پرسوناژ‌ها و دنیاهایی را که انتخاب و تصویر می‌کردیم، آدم‌های خوبی بودند. ما آدم‌های خوب را نشان می‌دادیم اما الان همه‌اش آدم‌های بد را نشان می‌دهند. به همین سادگی! الان سریال‌ها، فیلم‌ها و تله‌فیلم‌ها پر است از آدمکش، جانی، دروغگو، بزهکار، بیمار روانی، روابط زشت و بد، خیانت، دروغ‌گویی، پول دوستی، سودجویی و... که وحشتناک است! گاهی فکر می‌کنم اینها بازتاب جامعه‌ی ماست.» (منبع: اینجا)
 
با همه‏ی این توضیحات، حکایت سریال‌های نمایشی «محرم 92» هم گذشت و ماند یک سوال. آیا خاطره‌ی خوش سریال‌های «شب دهم» و «سفر سبز» و «معصومیت از دست رفته» بار دیگر تکرار خواهد شد.
نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیک (ایمیل):
* متن نظر شما: